"Peter Geerts heeft een klassieke schilders achtergrond die in zijn lange carrière als schilder nog steeds duidelijk zichtbaar is. Zijn werk past in de traditie van de abstracte schilderkunst; een beeldtaal waarin hij zich nog steeds verder ontwikkelt en vernieuwt. Dit geldt zowel voor de manier van schilderen maar ook in compositie en kleurgebruik. De werken zijn vanuit contrasten in zowel kleur, vorm en dynamiek opgebouwd. Het formele wordt tegenover een intuïtief los schilders gebaar gezet; met onverwachte kleurcombinaties weet Geerts spannende atmosferen op te roepen. Verstilling laat hij contrasteren met een soms donkere nervositeit. Hoe monumentaal en krachtig de werken ook zijn, in alles zit een lyrische stemming."
© Johan van der Veen, beeldend kunstenaar en curator ‘Op Doek & Staal’ 2023
Statement:
In den beginne was er..., verwondering is misschien wel een begin..., in ieder geval niet het woord. Het licht dat zichtbaar maakt was er veel eerder, het zichtbare van de ons omringende wereld....
En met de verwondering het bewust worden van onszelf als degene die ziet...; in deze bewustwording ligt onze betekenis..., en de verandering van de omringende wereld..., de verandering in mijn houding tot die wereld..., tijd en ruimte spelen een rol in dat geheel van die ervaring die wij onze waarneming noemen.
Woorden... wat kunnen woorden zeggen over een beeld. Zeker in een tijd waarin de betekenis van het woord steeds meer aan inhoud lijkt in te boeten..., wordt misbruikt door ideologieën, systemen, individuen. Wat zegt een woord als we haar context niet kennen, niet de tijd nemen voor achtergronden, niet meer zorgvuldig kunnen formuleren wat we bedoelen omdat alles in "one-liners" uitgedrukt moet worden... snel en gemakkelijk. Taal dat een middel lijkt tot communicatie, maar in de tegenwoordige tijd leidt zij eerder tot miscommunicatie. Poëzie lijkt nog de meest zuivere vorm van taal, maar wie leest er nog poëzie...
Het onderscheidende tussen dier en mens wordt toegeschreven aan de taal maar ik vind taal indirect. Het kan nooit op zich staan, moet gebruik maken van een verhaal, of op zijn best -poëzie- een "beeld" oproepen.
Als we tot de essentie van ons waarnemen willen doordringen schieten woorden altijd tekort. Het essentiële ervaren van de omringende wereld en dus ons, immers deze wisselwerking is de constante in ons "zijn", ligt dieper dan het woord. Deze diepere waarneming, noem het bewustwording, ligt in ons "teruggeworpen op ons zelf zijn" in een ogenschijnlijk doelloos "Dah-Sein". De vormgeving aan dat "Dah-Sein" wordt gaandeweg ontdekt. Een zelf creërend proces. In het vormen van het beeld kunnen wij de essentie aanraken van deze constante wisselwerking tussen de ons omringende wereld en onszelf.
Dit is waar mijn schilderijen over gaan. De essentie van deze waarneming als geheel, in al zijn totale complexiteit te vatten. Wil ik dit op een zuivere manier doen dan zal ik het moeten doen met de pure schilderkunstige middelen die mij ten dienste staan en vanuit een fundamentele -lees abstracte- schilderkunstige taal.
Zelf spreek ik liever van een "concrete" schilderkunst. Een concrete schilderkunst waarin een synthese nagestreefd wordt van alle mogelijke tegenstrijdige facetten van dit totale waarnemen tot een afgewogen beeld. Het vergt overgave en concentratie, ondervraging en zelfkritiek, steeds opnieuw. Het constante gevecht tussen denken en doen, het denken dat in het doen vormgegeven moet worden, maar ook het doen dat het denken ontdekt.
Een aanraking van de verwondering. Telkens weer opnieuw.
© Peter Geerts
Geerts heeft 17 solo tentoonstellingen gemaakt en een zestal duo tentoonstellingen en veel groepstentoonstellingen. De solo tentoonstellingen zijn o.a. gemaakt in Pictura Dordrecht, De werkplaats Borne, galerie 't Langhuis en Stedelijk Museum Zwolle, De Twee Wezen Enkhuizen, Kunstkamer Wijhe, Nachtexpo Deventer, Gem expositieruimte Kampen, Koel310 Alkmaar, Caesuur Middelburg en Bogert galerie Knokke-Zoute(B). De duo tentoonstellingen o.a. bij De medici in Nunspeet en het Tongerlohuys in Roosendaal.
In Ceasuur Middelburg werden voor het eerst een selectie van zijn zelfportretten getoond naast abstract werk. Hij heeft van 2006-2008 gewerkt aan ‘Verloren Onschuld’, het is opgedragen aan de moeders van Srebrenica. klik hier